“Balzac yazmaya başladı. Ama diğerleri gibi para kazanmak, eğlenmek, kitaplık raflarını doldurmak, bulvarlarda konuşulmak için değil, onun edebiyatta gözünü diktiği şey mareşallik asasından çok imparatorluk tacıydı.”

Gogol’ün karakterleri dış dünyadaki bir gerçekliğin yansımasından başka insanın bizzat içindeki şeytanların, zaafların birer izdüşümü gibidir. Onlar insanın içindeki açgözlülüğün, kibrin, yalanın, kendini kandırma eğiliminin ete kemiğe bürünmüş abartılı, başkalaşmış halleri olarak da okunabilir.